آهای، دختر      کولی      بازی      درمی آورم

دور از چشم های تو

در چراغ ام

یک غربتی ِ بی چشم و روی تو

منتظر نشسته

بیایی، سر و کله ام پیدا شود

از لا به لای آت و آشغال ها

بگیر

این عکس من

ببر دست بکش رویش

ظاهر شوم

بپرسم

"چه آرزویی داری؟"

هیس !!!

معشوق ِ زمینی!

سکوت تو

آسمان دست یافتنی من است.

تیک، تاک، تیک، تاک ...

سیّالک های ذهنی

از دل سیاه چاله های تنهایی بیرون می پرند

و شعر های آخر ِروز

از کلافگی های ساعت.

قمار  ِ آخر سال

کلمه های

"من" با "تو"

قمار می کنند

سر یک جفت چشم نو

برای شب عید

و یک دمپایی راحت

برای خانه.

فرشته ها آنقدر مهربان اند

که می گذارند یک عمر مادر صدایشان کنیم.

از وقتی مرد شده ام

شعر می گویم

آخر، می دانی !؟

مرد که گریه نمی کند.

(۷)

دست کشیده ام

در موهای قاصدک ها

هیچ نشانی از تو نیست.